జ్ఞానోదయం: ‘అందరూ దేవుళ్ళే’ (ఆద్యాత్మిక కథ-2)

 

                                                                            జ్ఞానోదయం: ‘అందరూ దేవుళ్ళే’                                                                                                                                                        (ఆద్యాత్మిక కథ-2)

స్వామి రామదాసు, ఆయన శిష్యుడు తీర్ధయాత్రలకు వెళ్తూ ఉన్నారు.

తెల్లవారు జామున నడవటం మొదలుపెట్టి, ప్రొద్దున పన్నెండు గంటలకు దారిలో ఉన్న గ్రామంలో భిక్షాటన చేసి తింటారు. ఆ తరువాత మరుసటి రోజు పగలు పన్నెండు గంటలకు తరువాత గ్రామంలో భోజనం. ఇలాగే వాళ్ళ తీర్ధయాత్ర నడుస్తున్నది.

ఒక రోజు వారు మిట్ట మధ్యాహ్నం సమయంలో వాళ్ళు ఒక గ్రామానికి చేరుకున్నారు. గ్రామ సరిహద్దులోనే ఒక గుడి కనబడ, అక్కడే ఆగపోయారు.

"గ్రామంలోకి వెళ్ళి భిక్షాటన చేయాలి కదా?" అని అడిగాడు శిష్యుడు.

"వద్దు...మనం జపం చేసి ఇక్కడే ఉందాం భగవంతుడు భొజనానికి ఏర్పాటు చేస్తాడు చూడు..."అన్నారు రామదాసు స్వామి.

గురువుగారి మాటల్లో శిష్యుడికి నమ్మకం లేదు. వేరే దారి లేక రామదాసు గారితో కలిసి, నామ జపం చేయటం ప్రారంభించాడు.

సమయం పోతున్నదే తప్ప, ఎవరూ రాలేదు. ఏ దారి తెలియలేదు. శిష్యుడు ఆకలితో వంకర్లు పోయాడు.

కొద్ది సమయం తరువాత గుడికి వచ్చిన ఒకాయన, వీళ్ళను చూసి "మీకు ఇంకా బిక్ష అవలేదు లాగుంది..." అన్నారు.

"ఇంకా భిక్ష అవలేదు. కానీ ఊరిలోకి వెళ్ళి అడిగే ఆలొచనే లేదు. దేవుడు తానుగా ఎవరినైనా పంపిస్తేనే తినేది అన్న నిర్ణయంలో ఉన్నాము..." అన్నారు రామదాసు.

"భగవంతుడే నన్ను మీ దగ్గరకు పంపించి ఉంటాడని అనుకోండి. సన్యాసులైన మీకు భిక్ష చేసి పెడితే, నాకు చాలా సంతోషం. కానీ నేనేమో జాతిలో బట్టలు కుట్టే వాడిని. నేను గనుక భిక్ష వేస్తే, మీరు ఒప్పుకుంటారా?" అని అడిగారు వచ్చినతను.

"అయ్యా...సన్యాసులమైన మాకు జాతి బేదాలు లేవు. మాకు అందరూ దేవుళ్ళుగానే అనిపిస్తారు. ప్రతి వ్యక్తికీ భిక్ష వేసేది ఆ దేవుడే. కానీ ఆయన తిన్నగా వేయరు. ప్రతినిధితో వేయిస్తాడు. దేశ ప్రజలందరికీ భిక్ష వేసే ప్రతినిధి ఆహారం పండించే రైతు, వాళ్ళు ఏ జాతికి చెందిన వారో ఎవరికైనా తెలుసా? " అన్నారు రామదాసు.

బట్టలు కుట్టే అతను సంతోషం తట్టుకోలేకపోయాడు. స్వామి రామదాసు గారినీ, ఆయన యొక్క శిష్యుడునీ, తన ఇంటికి తీసుకు వెళ్ళి వాళ్ళకు భిక్షమిచ్చాడు.

భిక్ష ముగిసిన తరువాత, గురువు, శిష్యుడు బయలుదేరి తిరిగి గుడికి వెళ్లారు.

"భగవంతుడు ఈ రోజు మనల్ని వెతికి, భోజనం పంపారు చూసావా...మనకి ఇవ్వటానికి ఆలస్యమైనందువలన, భిక్ష ఇవ్వటానికి భగవంతుడు ఇష్టపడటం లేదు అని అనుకోకూడదు..." అన్నారు రామదాసు.

భగవంతుడు మనల్ని కాపాడతాడు; ఎవరినైనా పంపి మన కష్టాలను తీరుస్తాడు!

**************************************************సమాప్తం***************************************

ఈ భారతీయ గ్రామంలో దాదాపు అందరూ యూట్యూబర్లే...(ఆసక్తి)

 

                                                ఈ భారతీయ గ్రామంలో దాదాపు అందరూ యూట్యూబర్లే                                                                                                                                                (ఆసక్తి)

యూట్యూబ్ విలేజ్ - దాదాపు ప్రతి ఒక్కరూ యూట్యూబర్‌గా ఉండే భారతీయ గ్రామం.

సామాజిక ఫీడ్‌లలోని కంటెంట్‌ను బట్టి చూస్తే, ప్రపంచం ప్రభావశీలులచే ఆక్రమించబడినట్లు అనిపించవచ్చు, కానీ వారితో నిండిన గ్రామంలో నివసించడాన్ని ఊహించుకోండి.

భారతదేశంలోని ఛత్తీస్‌గఢ్ రాష్ట్రంలోని తులసి అనే చిన్న గ్రామం 'యూట్యూబ్ విలేజ్'గా ప్రసిద్ధి చెందింది, ఎందుకంటే దాని జనాభాలో మూడవ వంతు మంది జీవనోపాధి కోసం వీడియోలను తయారు చేస్తారు.

ఆన్‌లైన్ వీడియో కంటెంట్ గతంలో కంటే ఎక్కువ జనాదరణ పొందింది మరియు ప్రపంచవ్యాప్తంగా మిలియన్ల మంది ప్రజలు వీడియో సృష్టికర్తలుగా కెరీర్‌ను నిర్మించుకోవడానికి తీవ్రంగా కృషి చేయడంలో ఆశ్చర్యం లేదు. అయితే ఛత్తీస్‌గఢ్‌లోని ఒక చిన్న గ్రామీణ స్థావరం అయిన తులసి విలేజ్‌లో కంటే యూట్యూబర్‌లుగా మారే వారి సంఖ్య ఎక్కడా లేదు, ఇక్కడ 3,000 మంది స్థానిక జనాభాలో మూడింట ఒక వంతు మంది చురుకుగా వీడియోలను రూపొందించి, లాభాల కోసం యూట్యూబ లో పోస్ట్ చేస్తున్నారు. ఈ క్రియేటర్‌లలో చాలా మంది రైతులుగా ఉండేవారు, అయితే వారి తోటివారిలో కొందరు యూట్యూబ్ వీడియోలను రెట్టింపు చేశారని, మూడు రెట్లు సంపాదించారని విన్న తర్వాత, వారు కెరీర్‌లో మార్పు కోసం ఇది సమయం అని నిర్ణయించుకున్నారు.

వీడియో కంటెంట్ చేయడానికి నెట్‌వర్క్ ఇంజనీర్ మరియు టీచర్‌గా తమ ఉద్యోగాలను విడిచిపెట్టిన జ్ఞానేంద్ర శుక్లా మరియు జై వర్మ అనే ఇద్దరు మిత్రులతో భారతదేశం యొక్క యూట్యూబ్ విలేజ్ కథ ప్రారంభమైంది. చాలా కాలం ముందు వారు వారి కొత్త ప్రయత్నం నుండి ఒక అందమైన పెన్నీ సంపాదించడం ప్రారంభించారు, మరియు వారి విజయాన్ని గురించి గ్రామం అంతటా వ్యాపించి, వారి అడుగుజాడల్లో ఇతరులను అనుసరించడానికి ప్రేరేపించారు.

“నేను ఇంతకుముందు ఎస్‌బీఐలో నెట్‌వర్క్ ఇంజనీర్‌గా పనిచేశాను. నా కార్యాలయంలో హై-స్పీడ్ ఇంటర్నెట్ ఉంది మరియు నేను అక్కడ యూట్యూబ్ వీడియోలను చూసేవాడిని, ”అని శుక్లా ANI వార్తా సంస్థతో అన్నారు. ‘‘అప్పటికే నాకు సినిమాలంటే ఇష్టం. 2011-12లో, యూట్యూబ్‌ యొక్క కొత్త వెర్షన్ ప్రారంభించబడింది. అప్పట్లో యూట్యూబ్‌లో చాలా తక్కువ ఛానళ్లు ఉండేవి. నా 9 నుండి 5 ఉద్యోగంతో నేను సంతృప్తి చెందలేదు. అందుకే ఉద్యోగం వదిలేసి యూట్యూబ్‌ని ప్రారంభించాను.

గ్రామ జనాభాలో దాదాపు 40 శాతం మంది ఇప్పుడు యూట్యూబ్, టిక్‌టాక్ లేదా ఇన్‌స్టాగ్రామ్ వంటి ప్లాట్‌ఫారమ్‌ల కోసం వీడియో కంటెంట్‌ను తయారు చేయడంలో నిమగ్నమై ఉన్నారు, చిన్నది 15 మరియు పెద్దది 85 ఏళ్ల అమ్మమ్మ. తులసి గ్రామంలోని 40 లేదా అంతకంటే ఎక్కువ ప్రధాన ఛానెల్‌లు కామెడీ మరియు సంగీతం నుండి విద్య మరియు DIY వరకు ఉన్నాయి, యూట్యూబ్లో మాత్రమే 100,000 కంటే ఎక్కువ మంది సభ్యులు ఉన్నారు.

‘మా గ్రామంలో ఎక్కడ చూసినా అన్ని వయసుల వారు ఆర్టిస్టులు, యూట్యూబ్‌లో వీడియోలు తయారు చేస్తారు. కాబట్టి అందరూ మా గ్రామాన్ని "యూట్యూబ్ విలేజ్" అని పిలుస్తుంటారు' అని స్థానిక ఔత్సాహికుడు చేతన్ నాయక్ అన్నారు.

చాలా మంది నివాసితులు ఇప్పుడు కంటెంట్‌పై పూర్తి సమయం పని చేస్తున్నారు, అయితే కొందరు తమ మునుపటి జీతం కంటే రెండు లేదా మూడు రెట్లు సంపాదిస్తున్నారని పేర్కొన్నారు. అతి పిన్న వయస్కుడైన యూట్యూబర్‌కి 15 ఏళ్లు, పెద్దది 85 ఏళ్ల బామ్మ.

ఇంటర్నెట్ మనకు వరం మరియు శాపమైనది. వినియోగదారులు దీన్ని ఎలా వినియోగించాలనుకుంటున్నారనేది వారిపై ఆధారపడి ఉంటుంది. భారతదేశంలో మిలియన్ల మంది ఇంటర్నెట్ వినియోగదారులతో, ప్రతిరోజూ మేము ఆన్‌లైన్‌లో చాలా ఎక్కువ కంటెంట్‌తో దూసుకుపోతున్నాము. ఇంటర్నెట్ మరియు మొబైల్ అసోసియేషన్ ఆఫ్ ఇండియా డేటా ప్రకారం, గ్రామీణ ప్రాంతాల నుండి 351 మిలియన్లతో సహా దేశవ్యాప్తంగా మొత్తం 692 మిలియన్ల వినియోగదారులు ఉన్నారు. వీటిలో, కొందరు ఇంటర్నెట్‌ను సాధికారత సాధనంగా ఉపయోగిస్తున్నారు, ఇది వారి జీవనాన్ని ఉత్తమంగా సంపాదించడంలో సహాయపడుతుంది.

Images Credit: To those who took the original photos.

****************************************************************************************************