చిన్నారి చిన్న కోరిక...(కథ)...19/05/21 న ప్రచురణ అవుతుంది

ప్రపంచంలోని మరికొన్ని అత్యంత ఆధ్యాత్మిక ప్రదేశాలు...(ఆర్టికల్)...21/05/21 న ప్రచురణ అవుతుంది

ప్రేమ ఎంత కఠినమో…(పూర్తి నవల)...23/05/21 న ప్రచురణ అవుతుంది

16, మే 2021, ఆదివారం

గ్రహాంతరవాసి శవపరీక్ష వీడియో నిజమైనదే!…(మిస్టరీ & వీడియో)

 

                                                         గ్రహాంతరవాసి శవపరీక్ష వీడియో నిజమైనదే!                                                                                                                                          (మిస్టరీ)

                                       రోస్వెల్ లో కూలిపోయిన గ్రహాంతరవాసి యొక్క శవపరీక్ష వీడియో

దాదాపు డెబ్బై ఐదు ఏళ్లుగా మిస్టరీగా మిగిలిపోయిన 1947 నాటి ‘రాస్వెల్’ ఏలియన్ మిస్టరీ త్వరలోనే తేలిపోయే అవకాశాలు కనిపిస్తున్నాయి! గ్రహాంతరవాసుల ఉనికిపై ఇప్పటి వరకు సేకరించిన సాక్ష్యాధారాలను కెనడా పరిశోధనా సంస్థ ఒకటి ఈ ఏడాది బహిరంగ చర్చకు పెట్టబోతోంది. ఈ చర్చలో రాస్వెల్ మిస్టరీ యొక్క అంతు చిక్కవచ్చని పరిశోధకులు భావిస్తున్నారు.

అమెరికా రాష్ట్రమైన న్యూ మెక్సికోలోని రాస్వెల్ ప్రాంతంలో మాక్ బ్రాజెల్ అనే ఓ వ్యవసాయదారుడు న్యూ  రాస్వెల్ ప్రాంతంలో ఆయన వ్యవసాయ క్షేత్రం దగ్గర 1947 జూలైలో ఒక రోజు అంతరిక్ష శకలాల వంటివేవో పడి ఉండడాన్ని గమనించాడు. వాటి తాకిడికి అక్కడ అగాధం లాంటి గొయ్యి ఏర్పడింది. విషయాన్ని వెంటనే సైనికాధికారులకు చేరవేశాడు బ్రాజెల్. తక్షణం ఇద్దరు ఇంటెలిజెన్స్ అధికారులు అక్కడికి వచ్చి చూశారు. వెనకే పోలీసు బలగాలు. పరిశోధన మొదలైంది. 1947 జూలై 8వ తేదీ ఉదయం విడుదల చేసిన ఓ ప్రకటనలోఎగిరేపళ్లెం (ఫ్లయింగ్ సాసర్) ధ్వంసమై ఆ శకలాలు బ్రాజెల్ వ్యవసాయ క్షేత్రం పక్కన పడ్డాయని రాస్వెల్ ఆర్మీ ఎయిర్ ఫీల్డ్ కమాండింగ్ ఆఫీసర్ కల్నల్ విలియం బ్లాకార్డ్ వెల్లడించారు! అమెరికా అంతటా ఆ వార్త గుప్పుమంది.

ముప్పైకి పైగా మధ్యాహ్నపు పత్రికలు దీనిని ప్రముఖంగా ప్రచురించాయి. శకలాలు కూలిన సమయంలో అక్కడికి దగ్గర్లోని బల్లార్డ్ ఫ్యునెరల్ హోమ్‌లో గ్లెస్ డెన్నిస్ అనే యువ కాటికాపరి పనిచేస్తున్నాడు. అమెరికన్ మిలటరీ అధికారులు శకలాలను పూర్తిగా స్వాధీనం చేసుకున్నాక మార్చురీ అధికారి నుంచి అతడికి అనేక ఫోన్‌కాల్స్ వచ్చాయి. 'పాడైపోయే స్థితిలో ఉన్న మృతదేహాలను భద్రపరచేందుకు ఉన్న అత్యుత్తమ పద్ధతి' గురించి ఆయన డెన్నిస్‌ను అడిగాడు.

                                                               ఈ వీడియోను ఫుల్ కంప్యూటర్ స్క్రీన్ లో చూడండి

ఆ అధికారి దగ్గరే డెన్నిస్ స్నేహితురాలు నర్సుగా పనిచేస్తోంది. మర్నాడు ఆమె విపరీతమైన మానసిక ఒత్తిడికి లోనవుతున్నట్లు గమనించిన డెన్నిస్.. విషయం ఏమిటని అడిగాడు. శకలాల్లో దొరికిన కొన్ని మృతదేహాలకు (అవి మానవులవి కావు) లోపల పోస్ట్‌మార్టమ్ జరుగుతున్నట్లు ఆమె చెప్పింది. ఈ క్రమంలోనే ఎక్కడా నోరెత్తవద్దని ఆనాడు శకలాల తొలగింపులో పాల్గొన్న వారందరికీ అమెరికా ప్రభుత్వం నుంచి హెచ్చరికలు జారీ అయ్యాయి.

రాస్వెల్‌లో యు.ఎఫ్.ఓ. (అన్ ఐడెంటిఫైడ్ ఫ్లయింగ్ ఆబ్జెక్ట్) కుప్పకూలిన విషయం నిజమే గనుక అయితే అమెరికా ప్రభుత్వం దగ్గర 1947 నుంచి ఏలియన్ టెక్నాలజీ ఉందని అనుకోవాలి. గ్రహాంతరవాసులపై రహస్యంగా పరిశోధనలు సాగిస్తున్న అమెరికా.. ‘రివర్స్ ఇంజినీరింగ్’తో సొంతంగా యు.ఎఫ్.ఓ.లను నిర్మిస్తున్నదని కూడా అనుకోవాలి. ‘ఫ్రీడమ్ ఆఫ్ ఇన్ఫర్మేషన్ యాక్ట్’ ద్వారా రాస్వెల్‌లో అసలేం జరిగిందన్న సమాచారాన్ని వెల్లడించేందుకు ఇప్పటివరకు అమెరికా నిరాకరిస్తుండడాన్ని బట్టి ఇది నిజమే అనిపిస్తోంది. అయితే నిజామా కాదా అన్నది నిర్థారణగా తేలాలంటే ప్రపంచం ఆగాల్సిందే.

గ్రహాంతరవాసి శవపరీక్ష వీడియో నిజమైనదేనా?

గ్రహాంతర శవపరీక్ష అనేది 17 నిమిషాల నలుపు-తెలుపు చిత్రం, ఇది యునైటెడ్ స్టేట్స్ మిలిటరీ రహస్య  గ్రహాంతరవాసుల వైద్య పరీక్ష లేదా గ్రహాంతరవాసుల శవపరీక్షను(పోస్ట్‌మార్టమ్) వర్ణిస్తుంది.

ప్రసిద్ధ రోస్వెల్ UFO క్రాష్ తరువాత గ్రహాంతర వాసి మీద శవపరీక్ష జరిగినట్లు, ఆ శవపరీక్ష జరుగుతున్నప్పుడు తీసిన చిత్రం బయటకు లీక్ అయ్యింది. ఆ లీక్ అయిన చిత్రం నకిలీ మరియూ మోసం అని ప్రచారం చేస్తూ ప్రజలను నమ్మించటానికి ఇన్ని సంవత్సరాలుగా ప్రయత్నం చేయటమే నిజమైన మోసం...వాస్తవానికి ఆ చిత్రం నిజమని CIA శాస్త్రవేత్త భావించారు. ఈ విషయం ఒక విచిత్రమైన లీకైన మెమో వాదనలో నిరూపించబడింది అంటున్నారు.

ఈ వీడియోను ఫుల్ కంప్యూటర్ స్క్రీన్ లో చూడండి 

ఈ వింతైన ఫిల్మ్ ఫుటేజ్‌ను బ్రిటీష్ వ్యవస్థాపకుడు రే శాంటిల్లి ప్రపంచానికి విడుదల చేశాడు. అతను 1992 లో రిటైర్డ్ యుఎస్ మిలిటరీ కెమెరామెన్ ఎల్విస్ ప్రెస్లీ నుండి  ప్రభుత్వ భాండాగారం ఫుటేజీని కోరుతూ దాన్ని పొందానని పేర్కొన్నాడు. అతను ఆ ఫుటేజీని 33 దేశాల్లోని టీవీ స్టేషన్లకు విక్రయించాడు - తోటి చిత్రనిర్మాత స్పైరోస్ మెలారిస్ గత సంవత్సరం లండన్ ఫ్లాట్‌లో జంతు అవయవాలు మరియు పంది మెదడులను ఉపయోగించి ఆ ఫుటేజీని తయారు చేసినట్లు వెల్లడించారు - మరియు ఒక దశాబ్దం పాటు ప్రపంచాన్ని మోసం చేయగలిగారు.

కానీ, ఈ కథనం కొత్త మలుపు తిరిగింది. దీనికి కారణం భౌతిక శాస్త్రవేత్త ఎరిక్ డేవిస్ నుండి ఏరోస్పేస్ బిలియనీర్ రాబర్ట్ బిగెలోకు లీకైన మెమో వలన. ఆ లీకైన మెమోలో మాజీ CIA శాస్త్రవేత్త కిట్ గ్రీన్ "UFO లు మరియు రోస్వెల్ ఇన్సిడెంట్ ఏలియన్ శవపరీక్షకు సంబంధించిన అంశాలపై CIA లో తన పదవీకాలంలోనూ మరియు ఆ తరువాత మూడు వేర్వేరు సార్లు వివరించబడింది" అని రాసుంది.

దివంగత వ్యోమగామి ఎడ్గార్ మిచెల్ యొక్క భాండాగారం నుండి లీక్ అయినట్లు భావిస్తున్న మెమో ఇలా పేర్కొంది: “కిట్ CIA ను విడిచిపెట్టిన తరువాత అతన్ని యూనిఫాంలో ఉన్న ఒక వ్యక్తి పెంటగాన్‌లోకి పిలిచాడు"

"ఈ వ్యక్తి కిట్‌కు గ్రహాంతర శవపరీక్ష ఫోటోలు మరియు నివేదికలు మొదలైనవాటిని చూపించాడు. కిట్ చూసిన గ్రహాంతర మృతదేహం యొక్క ఫోటోలు 1995 శాంటిల్లి చిత్రం / వీడియోలో చూసిన మృతదేహం‌తో అనుగునంగా ఉన్నాయి.

"ఈ ప్రత్యేక బ్రీఫింగ్‌లో అతనికి అందించిన విషయాలను ప్రొఫెషనల్ మూల్యనిర్ధారణ చేయమని కిట్‌ను కోరారు."

లీకైన పత్రం ప్రకారం, గ్రీన్ జనవరి 2001 లో ఫుటేజ్ గురించి తన వృత్తిపరమైన అంచనాను అందించాడు.

అతని మూల్యాంకనం యొక్క సారాంశం ఇలా పేర్కొంది: "ఏలియన్ శవపరీక్ష చిత్రం / వీడియో నిజమైనది, గ్రహాంతర శవము నిజమైనది, మరియు చిత్రం / వీడియోలో కనిపించే మృతదేహం 1987/88 పెంటగాన్ బ్రీఫింగ్‌లో కిట్ చూసిన ఫోటోల మాదిరిగానే ఉంటుంది."

వాషింగ్టన్ DC లోని వాల్టర్ రీడ్-ఆర్మ్డ్ ఫోర్సెస్ ఇన్స్ టి ట్యూట్ ఫర్ పాథాలజీ మెడికల్ మ్యూజియంలో గ్రహాంతర ఫోరెన్సిక్ కణజాలం మరియు అవయవాలను నిల్వ చేస్తున్నట్లు గ్రీన్ వెల్లడించే ఇమెయిల్ కూడా ఉంది.

శాంటిల్లి వీడియో మొదటిసారి ప్రసారం అయినప్పుడు ఎందుకు ఎక్కువ అసత్యత ఉందని అడిగినప్పుడు, గ్రీన్ ఇలా అన్నాడు: "శాంటిల్లి చుట్టూ ఉన్న పిఆర్ ఫొల్క్స్ నిజానికి పూర్తిస్థాయి పనిముట్లతో పనిచేయ లేదు"

Image and video Credits: To those who took the originals.

************************************************************************************************




14, మే 2021, శుక్రవారం

మానవత్వం...(సీరియల్/నవల)...PART-15

 

                                                                                             మానవత్వం                                                                                                                                                                           (సీరియల్/నవల)

                                                                                                PART-15

            ఇతరులకోసం జీవించటమే నిజమైన జీవితమన్నావు....నా జీవితాంతం నీకొసమూ

                                                               ఊరికోసమూ జీవిస్తానమ్మా!

లంచ్ టైము. పిల్లలందరూ వరుసగా కూర్చుని భోజనం చేస్తున్నప్పుడు...వాళ్ళను ఒకసారి పర్యవేక్షించి, నీరసంగా తన క్లాసులోని కూర్చీలో కూర్చుంది జయ. ఆకలనే భావమే లేకుండా... కడుపు, మనసు మొద్దుబారి పోయున్నాయి.

రోజుతో నాలుగు రోజులు అయ్యింది! అమ్మనూ...అమ్మతో పాటు జీవించిన ఇళ్ళు వదిలి. శాశ్వతంగా వదిలి వచ్చి. దేముడిచ్చిన గొడుగులాంటి అద్భుతమైన బందుత్వంతో చివరివరకు ఉండలేకపోయేనన్న బాధతో గుండె నొప్పి పుడుతోంది. అందులోనూ ఒకే మాటతో, 'పో...'అన్న అమ్మ తాను వస్తువులతో ఇంటి నుంచి బయటకు వెళ్ళేంతవరకు తన గది నుండి బయటకు రాకుండా ఉండటమే....హృదయాన్ని పిండుతున్నట్టు ఉన్నది.

'నా మీద అమ్మ కోపం తెచ్చుకుందే...' అని తటపటాయిస్తున్నప్పుడు సరోజ బలవంతంగా జయను బయటకు గెంటేయటానికి తహతహలాడింది.

"చిలక్కు చెప్పినట్టు చెప్పానే...దాన్ని పెంచద్దు...అదిపెద్దదైతె నీకు గంజి పొస్తుంది అనుకోకు, పోయదు! విన్నావా! వినలేదే? ఇదిగో ఇప్పుడు రెక్కలు వచ్చిన తరువాత ఎగిరిపోతోంది....పోనీ. రోజుతో నిన్ను పట్టుకున్న శని వదిలిందని అనుకో. మొదట స్నానం చెయ్యి. అది వెళ్ళిన తరువాత...ఇళ్ళు కడిగేస్తాను" అన్నప్పుడు బాధకు కంటే నవ్వు వచ్చింది జయకు.

అమ్మమ్మ గుణం ఆమెకు తెలియందా? ముందుకు వెడితే కరుస్తుంది. వెనకకు వస్తే తంతుంది. ఇంట్లో ఉంటే...'కాళ్ళకు చుట్టుకునే బురద పాముఅంటుంది. వెళ్ళిపోతానూ అంటే దాంట్లోనూ నేరం వెతుకుతుంది.

ఇది ఆమె పుట్టుక గుణం. ఇక దేని గురించి బాధపడకూడదూ అనే వేగంతో రాత్రికి రాత్రి బయలుదేరి వచ్చి ఇక్కడ ఆశ్రయం తీసుకున్నాను.

అయినాకాని తల్లి మొహం చూడకుండా హృదయం తాపత్రయపడుతోంది. నిద్ర, ఆహారం మీద ఆశక్తి లేక తల్లిప్రేమ కోసం మనసు పరితపిస్తోంది. అదే సమయం మనసులో ఒక అలొచన ముళ్ళులాగా గుచ్చుకుంటోంది.

వెళ్ళిపోతాను అన్న వెంటనేపోఅని చెప్పిందే! వద్దని ఒక మాట కూడా అనలేదే. ఆడ్డుకోలేదంటే అమ్మకు నా మీద విరక్తి ఏర్పడిందా?

ఇదే కన్న కూతురైతే పంపించి ఉంటుందా? అనే ఆలొచనే ఆమెను ఎక్కువగా వేధిస్తున్నది.

"జయమ్మగారూ...." --బయట సెక్యూరిటీ పిలుపుతో తిరిగి చూసింది.

"ఏమిటి రాఘవ్?"

"మీరు ఇక్కడే ఉన్నారా? మీకొసం మీ రూములో, డైనింగ్ హాలులో అన్నిట్లో వెతికి వస్తున్నానమ్మా..."

"ఏమిటి విషయం?"

"మిమ్మల్ని వెతుక్కుని ఒక అమ్మ వచ్చిందమ్మా..."

"ఏమిటీ?" గబుక్కున లేచింది. ‘అమ్మ అయ్యుంటుందో

"ఎవరు...ఎక్కడున్నారు"

"ఎవరని తెలియటం లేదమ్మా...కానీ పెట్టా-బేడా పుచ్చుకుని వచ్చారమ్మా"

"ఏమిటీ"

"మన వార్డన్ అమ్మగారితో మాట్లాడారు....ఇప్పుడే మీ రూములో సామాన్లన్నీ పెట్టొచ్చాను"

రాఘవ్ చెప్పి ముగించే లోపే గాలిలా ఎగురుకుంటూ తనకని కేటాయించిన గది వైపుకు వెళ్ళింది జయ.

ఆయసపడుతూ వచ్చి నిలబడ్డ కూతురును, తాను తీసుకు వచ్చిన వస్తువులను గదిలొని అలమరాలో పెడుతున్న యామిని నిదానంగా తిరిగి చూసింది. జయ వొళ్లంతా జలదరించింది. పరిగెత్తుకొచ్చి తల్లిని వాటేసుకుంది.

"అమ్మా...నువ్వేనా? వచ్చాశావా? నన్ను వెతుక్కుని వచ్చాశావా...ఇది కల కాదు కదా...?"

"వదులు...నన్ను వదులు. నాకు చాలా పనుంది"

"అమ్మా..."

"వచ్చి నాలుగు రోజులైనా ఒక వస్తువునైనా సర్ధి పెట్టావా? అన్నీ చిందరవందరగా పడున్నాయి"

"అయ్యో అమ్మా...మొదట నువ్విలా వచ్చి కూర్చో. నాకు ఏం చేయాలో తోచటంటం లేదు. ఎలాగమ్మా...ఎలాగమ్మా వచ్చావు! అందులోనూ ఇన్ని సామాన్లతో వచ్చేవేమిటీ?"- అంటూ యామినిని తీసుకు వచ్చి మంచం మీద కూర్చోబెట్టి తల్లి కాళ్ళ దగ్గర కూర్చుంది.

ఉత్సాహమూ, ఆనందమూ, అదుర్దాతో వికసించిన కూతురు మొహాన్ని చూసి నవ్వింది యామిని.

"నన్ను చూడకుండా....నేను లేకుండా నువ్వు ఉండగలవా?"

"అయ్యో... పిచ్చే పట్టుంటుంది. రెండు సార్లు ఫోన్ చేశాను. అమ్మమ్మ ఎత్తింది. అందుకే కట్ చేశాను. ఎలాగైనా రోజు మీ ఆఫీసుకు రావాలని మేడం దగ్గర పర్మిషన్ తీసుకున్నాను. సాయంత్రం రావాలని అనుకున్నాను"

"మంచికాలం రాలేదు. నేను ఉద్యోగం వదిలేశాను"

"అమ్మా..."

"అవును...ఉద్యోగం వదిలేశాను. ఆఫీసులొ ఇచ్చిన సెటిల్ మెంట్ డబ్బుతో ఇంటి లోన్ తీర్చేశాను. ఇంటి బాధ్యతను అమ్మమ్మ దగ్గర విడిచిపెట్టాను. ఇక మనకి బయటి ఖర్చులు ఏమీ లేవు. నువ్వు చెప్పినట్లే ఇక్కడున్న వారిని చూసుకుంటూ మనమూ ఇక్కడే ఉండిపోదాం"--అన్న తల్లిని నమ్మలేనట్లు చూసింది జయ.

"ఏంటమ్మా చెబుతున్నావు? ఏమ్మా ఆన్నిటిని వదులుకుని వచ్చావా?"

"ఇరవైఐదు ఏళ్ళ వయసున్నప్పుడే నీకొసం అందరినీ వదిలించుకుని వచ్చిన దానిని నేను. ఇప్పుడు యాభై ఏళ్ళప్పుడు రాలేనా?"

"అమ్మా..."

"నువ్వు నా బిడ్డవురా...నిన్ను ఒంటరిగా కలత పెట్టి నేను అక్కడెలా ఉండగలను...చెప్పు?" యామిని ప్రేమగా అడగటంతో కూతురుకి కళ్ళు చెమర్చినై.

"అమ్మమ్మ నిన్ను ఎలా వదిలింది?"

"ఆవిడకు నా కంటే మన ఇళ్లు, నేను సంపాదించే సొమ్ము మాత్రమే ముఖ్యం. ఇప్పుడు కావలసింది...ఉండటానికి ఒక ఇళ్లు- కడుపుకు తిండి. అవి దొరికిన తరువాత నేను రావటం గురించి పెద్దగా బాధపడలేదు

తాతయ్య మాత్రం బాధ పడ్డారు. ఆరోగ్యం బాగుపడ్డాక సమయం దొరికినప్పుడు మనల్ని చూసి వెళ్ళమన్నాను. వాళ్ళ కాలం వరకు కూర్చుని తినేలాగా డబ్బును బ్యాంకులో వేశాను. ఉన్నంతవరకు మన ఇంట్లో ఉండనీ. ఒక కూతురుగా...కన్నివారికి చేయవలసిన బాధ్యతలను చేశాశాను. ఇక మీదట ఒక తల్లి లాగా నీతో ఉండం వరకే నా బాధ్యత. అందుకనే వచ్చాశాను" అని చెప్పి నిట్టూర్పు విడిచిన తల్లి వొడిలో తల పెట్టుకుని ఏడ్చింది జయ.

వెక్కి వెక్కి ఏడ్చింది.

సంతోషంతో కూతుర్ను చూసింది.

"ఎందుకురా ఇప్పుడు ఏడుస్తున్నావ్?"

"లేదమ్మా...నాకోసం మళ్ళీ అందర్నీ వదిలి వచ్చేశావే! మిమ్మల్ని నేను అనాధను చేశానే?"

"ఛఛ....అలా మాట్లాడ కూడదు. ఎవరూ అనాధలు కాదు. నాకు నువ్వు...నీకు నేనూ....మనకి జివితం చాలురా".....

"ఇకమీదట అయినా మీ అమ్మా-నాన్నలతో సంతోషంగా ఉంటావని కదా నిన్ను వదిలేసి వచ్చాను. కానీ..."

"సంతోషమనేది బందువులతో ఉండదమ్మా. మంచి మనసులో--మంచి నడవడికలో ఉంటుంది. నా కూతురుతో ఉండటమే నాకు నిజమైన సంతోషం"

"అయ్యో...ఇన్ని సంవత్సరాలు నీతొ ఉండి కూడా నిన్ను పూర్తిగా అర్ధం చేసుకోలేకపోయానే...నేను పాపాత్మురాలిని...పాపాత్మురాలిని!" --అంటూ నెత్తి బాదు కుంటూ ఏడుస్తున్న జయను అడ్డుకుంది యామిని.

"ఏరా...’పోఅని నేను చెప్పటంతో బాధపడ్డావా? అమ్మ నిన్ను అసహ్యించు కుందనుకున్నావా?"

"అవునమ్మా"

"పిచ్చిదానా....నేను నిన్ను అసహ్య హించు కుంటానా చెప్పు? అమ్మమ్మను మనింటికి తీసుకు వస్తున్నప్పుడే నాకు తెలుసు...మన ప్రశాంతత బయటకు వెళ్ళిపోతుందని. కానీ, కన్నవారిని వదిలేశామనే అపవాదు మనమీద పడకూడదనే వాళ్ళను తీసుకు వచ్చాను. తరువాత ప్రతి రోజూ నువ్వెంత కష్టపడ్డావో నాకు తెలియదనుకున్నావా?"

"అమ్మా..."

"అమ్మమ్మ గుణం మారదు. కానీ ఆవిడకు కోపం ఎక్కువవటమే నాకు ఆశ్చర్యం కలిగించింది"

"అమ్మమ్మకు ఎందుకమ్మా అంత కచ్చె, కోపం? నేను ఒక రోజు కూడా ఆమెను అమర్యాదగా చూడలేదు"

కుట్టటం తేలు యొక్క గుణం. గడ్డి తిన్నా పాలు ఇవ్వటం ఆవు యొక్క గుణం. రెండు తమ తమ స్వభావాన్ని మార్చుకోవు. మనమే మంచిది ఎన్నుకుని, చెడును దూరంగా ఉంచాలి. అమ్మమ్మ చేసింది తప్పు మాత్రమే కాదు...పెద్ద పాపం. ఒక పసిపిల్ల మనసును మాటలతో గుచ్చి, కెలికి గాయపరచటం దేముడికే చేసిన నేరం. పాపం చేసిన అందరికీ దేముడి శభలో శిక్చ ఉంది. అమ్మమ్మకూ అది కచ్చితంగా ఉన్నది"

"వద్దమ్మా....నీ నోటితో అలా చెప్పకమ్మా?"

" జయా "

ఇప్పుడు మీరిచ్చిందే పెద్ద శిక్చ. ఇంట్లో ఒంటరిగా ఉన్న ప్రతి ఒక్క రోజూ...ఒక ముద్ద అన్నం తినేటప్పుడూ అయ్యో...ఇది మన పిల్ల యొక్క కష్టార్జితమే! దాన్ని అనాధగా విడిచిపెట్టి మనం ఇక్కడ కూర్చుని ఉన్నమే? అని ఆమె మనసు ఆమెను ప్రశ్నిస్తుంది. వెయ్యి ప్రశ్నలు వేస్తుంది. మనశ్శాక్షి ఇచ్హే శిక్చ నుండి ఒక్కరు కూడా తప్పించుకోలేరు"

"అది నిజమే! ఇప్పుడు మాట్లాడటానికో, వాదించటానికో మనుషులు లేకపోవటంతో ఆమెకు మన విలువ తెలుస్తుంది. నిన్ను ఎన్నొ రోజులు ఎన్నెన్ని మాటలు అనుంటుంది?"

"అమ్మా...అవన్నీ నీకెలా...?"

"ఏం...నువ్వు చెప్పకపోతే నాకు తెలియదా? నిన్ను ఎలాగైనా నా ఇంట్లో నుండి పంపించేయాలనే బలవంతంగా నాతో మన ఇంటికి వచ్చిందని నాకు, తాతయ్యకూ తెలుసు. పిల్లలు వాళ్ళు పడుతున్న బాధను ప్రత్యేకంగా తల్లికి చెప్పక్కరలేదురా.....నీ మొహం చూసే తెలుసుకున్నాను"

అప్పుడే నిర్ణయం తీసుకున్నాను. త్వరలోనే దీనికి ఒక ముగింపు పెట్టలి అని. రోజు నువ్వే ముగింపును చెప్పటంతో...అదే సరైన ముగింపు అని నాకూ మనసులో అనిపించింది. నిన్ను అడ్డుకోలేదు. నువ్వు ప్రతి రోజూ, ప్రతి పూట అమ్మమ్మ వలన అవమాన పడటాన్ని నేను తట్టుకోలేకపోయాను. అందుకే...’పోఅని చెప్పాను. కానీ నువ్వు వెళ్ళిపోతున్నది చూడటానికి నాకు శక్తి లేదు. గదిలోకి వెళ్ళిపోయాను. నా కూతురు జాగ్రత్తగా వెళ్ళి చేరాలని....మనం ఎప్పుడూ వెళ్ళే ఆటో అతనికి ఫోన్ చేసి గేటు బయట ఉండమని చెప్పాను. నిన్ను దింపేసి అతను నాకు ఫోను చేసిన తరువాతే నేను ప్రశాంతంగా ఉండగలిగాను

నిమిషం నుండే ఇక్కడికి రావటానికి నేను చేయవలసిన అన్ని పనులనూ మొదలుపెట్టాను. ఇదిగో వచ్చాశాను" అంటున్న తల్లిని ఆశ్చర్యంతో చూసింది జయ.

కళ్ళల్లో నుండి కారుతున్న నీరు ఆగిపోయింది. ఆమె మనసంతా యామిని చోటుచేసుకుంది.

"ఏం మనిషి ఈవిడ? ఉరు, పేరూ తెలియని--ఎవత్తో ఒకతి కని పారేసిన నాకోసం...నా ప్రాణం కాపాడటం కొసం తన సంసార జీవితాన్ని వదులుకుంది. నన్ను అనాధగా వదిలిపెట్ట కూడదని తన తల్లి-తండ్రులను, కుటుంబీకులను, బంధుత్వాలను అని...అన్నింటినీ వదులుకుంది.

మనసులో ఉండే మానవత్వాన్ని బయట పెట్టింది. తన భవిష్యత్తు గురించి కూడా ఆలొచించకుండా నన్ను తన కూతురుగా ఎన్నుకుని పెళ్ళికాని కన్యా తల్లిగానే జీవించిందే. ఇప్పుడు కూడా...నాకొసం....నేను ఒంటిరితనంలోకి వెళ్ళి కష్టపడకూడదనే భావనతో ఇదిగో...మళ్ళీ చేరిన బంధుత్వాలను వదులుకుని మళ్ళీ నాకోసం, నన్ను వెతుక్కుంటూ వచ్చేసింది.

అమ్మా...నువ్వు మామూలు మనిషివి కాదు.జీవించే దైవానివి! నాకూ తల్లీ, తండ్రీ, స్నేహితురాలు, ప్రాణం, హృదయం, భవిస్యూత్తు అంటూ అన్నీ నీవే అయ్యావు. వొంట్లో ప్రాణం ఉన్నంతవరకు నీకొసమే బ్రతుకుతాను. ఇది నీమీద ప్రతిజ్ఞ.

"ఇలాగే చూస్తూ కూర్చుంటే ఎలా? లంచ్ బ్రేక్ అయిపోయి క్లాసులు మొదలు పెట్టారు. నువ్వు క్లాసుకు వెళ్ళొద్దా?"

"వెళ్ళాలి...కానీ, నువ్వు...ఒంటరిగా ఉంటావే? నేను కావాలంటే లీవు చెప్పేయనా?"

"వద్దు...మొదట నువ్వు పనికి వెళ్ళు. నేను అలాగే ఇక్కడున్న వృద్దులను చూసుకుంటూ నా పనిని మొదెలడతాను. మేడం దగ్గర అన్నీ మాట్లాడేశాను. ఇక పనులు వెంటనే ప్రారంభించాలి"--అంటూ నవ్వుతూ చెబుతున్న తల్లిని తృప్తిగా చూసి మురిసిపోయింది జయ.

"సరేమ్మా...నేను బయలుదేరుతాను"

"వెళ్ళి రా"---నవ్వుతూ వీడ్కోలు చెప్పిన యామిని, గది తలుపులు మూసి తాళం వేసి, తన కొత్త ఉద్యోగాన్ని మొదలుపెట్టటానికి బయలుదేరింది.

ఇక వీరి ప్రపంచం ప్రశాంతంగానూ...ఆనందంగానూ ఉంటుంది.

************************************************సమాప్తం*****************************************